भारतात रहाणारे काही मुसलमान येथे राहून पैसाअडका मिळवितात; पण निष्ठा मात्र पाकिस्तानवर ठेवतात. हजार वर्षांपूर्वी भारतात एकही मुसलमान नसतांना त्यांनी येथे येऊन दीडशे-दोनशे वर्षांत भारतात सर्वत्र आपले राज्य स्थापन केले. आता ३० कोटी मुसलमान भारतात आहे. हिंदूंच्या उत्सवाच्या वेळी त्यांच्या नमाजाच्या वेळी मशिदीवरून मिरवणूक गेली, तर ते दंगल करतात. काही मशिदींतून हिंदुद्वेष, भारतद्वेष अहोरात्र डोक्यात भिनविला जात आहे, शस्त्रास्त्रांचे साठे केले जात आहेत.
त्याचा सुगावाही पोलिसांना व हेरांना लागत नाही. अशा धर्मांध मुसलमानांनी देश पूर्णपणे पोखरलेला आहे. त्यांच्याशी लढतांना भारतीय सैन्य अडकून पडले की शत्रू सहज चालत येऊन दिल्लीच्या तख्तावर बसेल ! त्यांनी राज्य केल्यास तालिबानने अफगाणिस्तानमध्ये केले तेच भारतात सर्वत्र होईल. केवळ मंदिरे व मूर्ती फोडल्या जातील असे नाही, तर मानवजातीला अध्यात्मज्ञान देणारा विशाल ज्ञानसागर म्हणजे वेद, उपनिषदे, ज्ञानेश्वरी, भागवत, दासबोध इत्यादि सर्व धर्मग्रंथ ते नष्ट करतील. नालंदा, तक्षशीला या विश्वविद्यालयांतील ग्रंथ त्यांनी जसे जाळले, तसे ते आताही करतील. तसे आपण होऊ दिले, तर इतिहास आपल्याला कधीही क्षमा करणार नाही. पाकिस्तानधार्जिणे असतांना, ते भारतावर राज्य करू शकण्याची शक्यता नाकारता येत नाही. तसेच देशातील काही मिशनरी, म्हणजे ख्रिस्ती प्रचारक धर्मांतराचा आणि सामाजिक सेवाकार्याचा आधार घेऊन विघटनवादी प्रवृत्तींना खतपाणी घालत आहेत. आपल्या पंथीयांची संख्या येन केन प्रकारेण वाढवून त्याद्वारे विवक्षित लाभ उठविता यावेत, हा धर्मांतरामागील मूळ हेतू असतो.
